On the go 15: Mijn eerste week als Fietskoerier

On the go 15: Mijn eerste week als Fietskoerier

En weer is de week voorbij gevlogen. Waarom gaat de tijd zo snel? Mijn eerste week als Fietskoerier zit er gewoon alweer op. Daarnaast was het afgelopen week natuurlijk ook tijd voor de wekelijkse wielerrit met mijn vader. Kortom, een week waarin weer veel gebeurde. Lees je mee?

Vandaag is het precies een week geleden dat ik officieel ben gestart als Fietskoerier. En wat is het leuk! Ik heb echt de aller gaafste baan van Deventer. Voor Fietskoerier Deventer rijd ik met name ritten in de avonduren. Overdag breng ik mijn uurtjes namelijk nog gewoon door op kantoor. Er is niets fijner om na een kantoordag op de racefiets te stappen en een aantal pakketjes in Deventer en omgeving te bezorgen.

Mensen reageren erg enthousiast als ze zien dat je hun pakketje op de fiets bezorgt. Het valt mij ook op hoe blij je mensen kunt maken met hun bestelling. Dat geeft mij een heel goed gevoel. Ik ben niet alleen duurzaam bezig maar kan tegelijkertijd een lach op iemands gezicht toveren. Daarnaast heb ik afgelopen week als Fietskoerier voor het eerst in mijn leven op een ‘bullitt’, ofwel sportieve bakfiets gezeten. Het fietst echt héél anders. Je hebt immers veel gewicht voor op de fiets. Het is even wennen en dat leverde wel wat blauwe plekken op, maar gelukkig heb ik de test tot nu toe doorstaan.

Nu ik als Fietskoerier actief ben, maak ik wekelijks natuurlijk veel meer kilometers op de racefiets. Normaal gesproken zit ik in de winterperiode gemiddeld maar één keer per week op de fiets, tijdens de wielerrit met mijn vader. Afgelopen week kon ik daar drie extra ritten aan toevoegen. Al  zijn de ritten die ik voor Fietskoerier Deventer rijd meer een soort interval training en dus wel wat korter. Ik ben erg benieuwd wat dit met mijn conditie gaat doen. Misschien fiets ik mijn vader er over een aantal maanden wel helemaal uit ;).

Afgelopen weekend lukte mij dit helaas nog niet tijdens onze wekelijkse wielerrit. Een heerlijke winterse tocht, die zich opnieuw kenmerkte door veel tegenwind. En wielrennen tegen de wind in blijft nu eenmaal niet mijn sterkste kant. Maar we zullen zien wie er over een paar maanden het hardst lacht. De wind of toch ondergetekende.

Fijne Fietsweek!

Groetjes,
Rosalie



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *